«جان بی جمال جانا ، میل جهان ندارد »

 

یا صاحب الزمان (عج) شبِ دهکده جهانی در آرزوی خورشید پر فروغ صبح ظهور توست ، هرچند مهتابی ، با یاد نور روی توست ، اما باز هم شب است و تاریکی ، و جرأت فردا شدنش نیست .

کودکانه ترین بهانه های دل ، تو را آرزو مندند " پیران تو را می جویند و جوانان تر را فریاد می کشند ...

... فرج افسانه ترین غزل مکتب وقوع شده است ...

 

جمعه  بهانه است . ندبه در گیسوی جمعه می آویزد و در آنجا سرها می بیند که بی جرم

و بی جنایت ، هریک به تاری آویخته اند ...

 

           ای از تو شاد هر دلِ تنگ ...

                                  این شعر طویل را بی قافیه مپسند ...

                                                     """ دیگر به هیچ یاسی خیره نمی شوم """

 

                                      ای گل ! تو دوش داغ صبوحی کشیده ای

                                         ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم

 

 

 


 

نوشته شده توسط یه جامونده در سیزدهم تیر 1388 ساعت موضوع دل نوشته ها | لینک ثابت