"سیاه و سفید"

ای خدای مهربان ... سوختگان دلداده تو فقط غم فراق تو را دارند و بس و فراق تو تمامی ارکان وجود آنها و تک تک سلول های بدن آن ها را به غلیان و جوشش و عشق الهی وا داشته و از هر سلولی آوای خوش خدا خدا می آید ...

اگر بال و پر می سوزد غمی نیست ، بلکه شیرین است ... زیرا برای تو و در راه تو و در محضر توست ...

ای خدای بزرگ ، سوختگان غمت چنان غرق و شیدای تواند که اگر در آتش عشق تو بسوزند و فنا شوند ، باز از خاکستر وجود آنها دود شیدایی سوختن عشق تو بلند است و به آسمان معرفت بالا می رود ...

در وادی محبت تو پر و بال سوخته می خرند نه وزر و وبال ...

    الهی از تو دور افتاده ام دور                    تو نزدیک منی و من از تو مهجور

نوشته شده توسط یه جامونده در هفدهم مرداد 1388 ساعت موضوع دل نوشته ها | لینک ثابت